In blok 2 hebben wij met Tijdreizigers de opdracht gekregen om erfgoedgemeenschappen makkelijker in kaart te maken. Meet the team:
Bij een nieuw team horen ook nieuwe afspraken! Deze afspraken hebben wij vastgelegd in de samenwerkingsovereenkomst. Deze afspraken hebben er voor gezorgd dat wij ondanks wat externe factoren een goede samenwerking hebben gehad.
Om een goede eerste indruk te krijgen van wat erfgoedgemeenschappen zijn, was de opdracht in week 1 van het tweede blok om 15 verschillende erfgoedgemeenschappen in kaart te brengen.
Dit was een handige opdracht, omdat je hiermee een beeld kreeg wat erfgoedgemeenschappen zijn, of ze online vindbaar zijn en dus ook direct een beeld kreeg hoe lastig het is om deze groepen te vinden.
Daarnaast liet deze zoektocht zien hoe divers de gemeenschappen kunnen zijn. De groepen varieerden van molens tot internet memes.
We hebben dit plan van aanpak gemaakt om vooraf duidelijk te krijgen wat we precies willen onderzoeken, waarom dit relevant is en hoe we dit gaan aanpakken.
Een plan van aanpak zorgt dat je de focus op de juiste zaken kan houden tijdens het project. Door onze doelen en werkwijze vast te leggen, kunnen we gerichter werken en beter onderbouwen waarom we bepaalde keuzes maken.
Daarnaast is het plan een handig houvast tijdens het project, zodat we kunnen vasthouden aan de gemaakte afspraken.
Kortom, het plan van aanpak zorgt voor structuur, duidelijkheid en een sterkere basis voor het verdere project.
De volgende opdracht in dit rijtje is het maken van een manifest. Iets waar ik nog niet bekend mee was.
Het manifest hebben we gemaakt om duidelijk te krijgen welke waarden voor ons concept centraal kwamen te staan. Deze waardes zijn erg belangrijk in het kader van de public stack. In het manifest wat hierboven te lezen is geven wij eigenlijk de fundering waar ons concept aan moet voldoen.
Daarnaast geeft het een richting die je op gaat in het bedenken van de oplossing voor het vinden van de erfgoedgemeenschappen, maar vooral waar je zelf rekening mee wilt houden.
Naast ons groepsmanifest was het ook de opdracht om dit persoonlijk verder toe te lichten.
In de inleiding komt naar voren waarom onze gekozen waarden passen bij de opdracht en de public stack.
In de kern ga ik dieper in op de botsing van bepaalde waarden met zaken zoals geld, gemak en aandacht.
In het slot geef ik mijn mening over welke waarden ik erg belangrijk vind.
Door het maken van deze opdracht werd ik nogmaals aan het denken gezet over welke waarden er moesten terug komen in ons concept. Iets wat als flinke rode draad door deze minor loopt.
In dit document hebben we uitgewerkt hoe ons Ping Kaart-concept werkt en of er daadwerkelijk behoefte aan is. Door interviews met bewoners en erfgoedorganisaties hebben we bevestigd dat veel erfgoedactiviteiten nu slecht zichtbaar zijn.
Het proof of concept laat zien dat ons concept inspeelt op die problemen door overzicht, gemak en zichtbaarheid te bieden.
Voor mij was dit vooral nuttig omdat het ons dwong om het idee te toetsen aan de praktijk in plaats van aannames te doen. Daarnaast kregen we goede feedback over privacy en de laagdrempeligheid.
Dit helpt om het concept realistischer en vooral beter onderbouwd door te ontwikkelen.
De eerste versie van ons prototype is te zien in de afbeelding hierboven. Zoals te zien heeft Sharon bij de eerste versie al een zeer uitgebreid prototype gemaakt.
Op dit prototype hadden we waardevolle feedback wat we hebben verwerkt in de eind versie.
In de onderstaande link is de eerste versie te vinden:
https://www.figma.com/proto/tVnEN44r8GEtBQntwlVL7X/iPhone-14-Pro—Phone-Template–Community-?page-id=289%3A13&node-id=347-232&viewport=-210%2C231%2C0.07&t=cUnTHIx4yadvC99O-1&scaling=scale-down-width&content-scaling=fixed&starting-point-node-id=347%3A230&show-proto-sidebar=1
Tijdens deze opdracht ben ik me er meer van bewust geworden hoe belangrijk governance is binnen een digitaal platform. In eerste instantie dacht ik vooral na over het concept zelf, maar ik heb geleerd dat duidelijke afspraken en waarden minstens zo belangrijk zijn voor het functioneren ervan.
Door na te denken over regels, waarden en gedrag ben ik anders gaan kijken naar hoe gebruikers met een platform omgaan. Dit helpt niet alleen om misbruik te voorkomen, maar zorgt ook voor vertrouwen en betrokkenheid. Voor mij was deze opdracht vooral leerzaam omdat het liet zien dat een goed platform niet alleen technisch klopt, maar ook sociaal en organisatorisch sterk moet zijn.
Hierboven zie je het eindconcept zoals de erfgoedspecialisten het dashboard kunnen zien. Sharon heeft eigenlijk direct een erg mooi concept gemaakt. Hierdoor hebben wij niet echt een lo-fi design, maar wij hebben het steeds gefinetuned aan de hand van de feedback.
Voor ons was het fijn dat we snel een uitgebreid ontwerp hadden, dit resulteerde er namelijk in dat we steeds maar kleine aanpassingen hoefden te maken.
Ons volledige concept is gemaakt in Figma en is te bekijken via de onderstaande link:
https://www.figma.com/proto/tVnEN44r8GEtBQntwlVL7X/iPhone-14-Pro—Phone-Template–Community-?node-id=347-85&p=f&t=JieNKImPgyOQBfmM-1&scaling=scale-down&content-scaling=fixed&page-id=289%3A13&starting-point-node-id=347%3A230&show-proto-sidebar=1
Reflectie en proces eindopdracht
Deze eindopdracht is niet in één keer ontstaan, maar is stap voor stap opgebouwd uit alles wat ik tijdens de minor heb gedaan. Elke opdracht, elk event en elk onderzoeksonderdeel heeft uiteindelijk bijgedragen aan het eindresultaat: de Tijdreizigers Pingkaart. In het begin waren we vooral bezig met de vraag wat er eigenlijk “stuk” is aan de manier waarop erfgoed nu wordt herkend en ondersteund. Door onderzoek te doen en vanuit verschillende perspectieven naar dit probleem te kijken, werd steeds duidelijker dat veel erfgoedgemeenschappen onzichtbaar blijven, vooral de kleinere, informele initiatieven. Dit raakt publieke waarden zoals inclusiviteit, culturele erkenning en rechtvaardigheid.
Tijdens dit proces heb ik geleerd om een digitaal probleem niet alleen technisch te bekijken, maar ook ethisch, maatschappelijk, menselijk en economisch. Ik heb gekeken naar de belangen van verschillende betrokkenen: bewoners, erfgoedgemeenschappen, professionals, gemeenten en beleidsmakers. Daarbij kwamen morele dilemma’s naar voren, zoals de vraag hoe je erfgoed zichtbaar maakt zonder het meteen vast te zetten in strakke categorieën, en hoe je technologie kunt inzetten zonder mensen hun verhaal of eigenaarschap te ontnemen. Deze analyse vormde de basis van het “stuk”-gedeelte: begrijpen wat er misgaat in bestaande systemen en welke negatieve gevolgen dat heeft voor verschillende groepen.
Vanuit deze analyse zijn we niet meteen gaan bouwen, maar eerst gaan ontwerpen met publieke waarden als uitgangspunt. Bij het maken van de Pingkaart hebben we bewust gekozen voor een mensgericht en inclusief ontwerpproces. We hebben meerdere ideeën verkend, verschillende richtingen uitgeprobeerd en pas daarna gekozen voor het concept met pings in plaats van harde registraties. Deze keuze was niet technisch, maar inhoudelijk: het moest passen bij hoe erfgoed in het echte leven ontstaat en verandert. Door visualisaties, prototypes en storytelling hebben we het idee steeds concreter gemaakt, zodat anderen erop konden reageren en we het konden verbeteren.
In alles wat we hebben gemaakt, is het denken in de public stack terug te zien. De technologie ondersteunt, maar bepaalt niet. De governance is licht en menselijk, met ruimte voor twijfel en groei. Privacy, eigenaarschap en menselijke controle staan centraal. Tegelijk hebben we ook nagedacht over de economische kant: hoe professionals efficiënter kunnen werken, hoe middelen beter worden ingezet en hoe beleid gerichter kan worden gemaakt.
Wat ik zelf het meest waardevol vond aan dit project, is dat ik nu veel bewuster ben van de verantwoordelijkheid die je hebt wanneer je digitale systemen ontwerpt. Ik kijk niet meer alleen naar wat technisch mogelijk is, maar vooral naar wat maatschappelijk wenselijk is. De eindopdracht voelt daardoor niet als “een product”, maar als het resultaat van een leerproces waarin analyse en maken steeds met elkaar verbonden waren.
Deze opdracht laat voor mij goed zien hoe ik zowel het begrijpen van wat er stuk is als het maken van een betere oplossing heb gecombineerd, met publieke waarden als rode draad. Dat is precies wat ik meeneem uit deze minor.